Τζόκερ τρέλα για δύο: Μια κριτική σε ένα σουρεαλιστικό μιούζικαλ
Άλλη μια μέρα στην ζωή, άλλη μια μέρα στο PC. Είναι χαρά μου και τιμή μου, να μιλήσω, για την σημερνή ταινία. Προειδοποίηση, η παρούσα κριτική δεν θέλει με οποιοδήποτε τρόπο να προωθήσει την συγκεκριμένη ταινία ή να χειραγωγήσει το κοινό. Η παρακάτω κριτική είναι η υποκειμενική μου άποψή για την ταινία και τίποτε άλλο.
Του Χρήστου Σταμκόπουλου
.jfif)
Λίγα Λόγια για την Ταινία
Μια ταινία, πολύ τρελά, πολύ πόνος, πολλά μηνύματα. Μια σουρεαλιστική, ουτοπική, "αμήχανη" ταινία με πολλά κοινωνικά και ψυχολογικά μηνύματα να πνίγουν την ατμοσφαίρας του sequel. Μιούζικαλ με μια ψυχασθενική βάση να φλέγει τις ελπίδες των θεατών για την επιβίωση της ταινίας και την ευχαρίστηση των προσδοκιών τους.
Η πλοκή φέρνει τον τζοκερ σε μια δύσκολη κατάσταση, ο οποίος είναι έγκλειστος στο ψυχιατρείο του Άρκαμ και αναπτύσσει μια έντονη, παράδοξη σχέση με την Χάρλεϊ Κουίν. Το χάος, τα λάθη και οι παράδοξες δράσεις τους θα σκιαγραφήσουν ένα τρελό δίδυμο στα όνειρα τους καθώς στην πραγματικότητα ο τζοκερ φαίνεται πιο αδρανής και αναποφάσιστος ή καλύτερα μπερδεμένος. Θέλει να πεθάνει αλλά και ερωτεύεται. Τον κοροιδευουν αλλά παράλληλα τον προστατεύουν. Ο Χαρλει Κουιν θα ερωτευτεί τον τζοκερ και όχι τον Αρθουρ και θα τον οδηγήσει να κάνει τρελά πράγματα ή περίεργα ως και αμήχανα για να την κράτηση κοντά του. Σε μια στιγμή ξεκάθαρης παραφροσύνης ο αρθουρ αποδέχεται τα πάντα και η Χαρλει Κουιν φεύγει από την αίθουσα νευριασμένη και στεναχωρημένη. Την επόμενη μέρα και αφού οι ένορκοι τον έκριναν ένοχο, γίνεται μια φοβερή έκρηξη που οδηγεί τον Τζόκερ να ξεφεύγει και να πάει στις σκάλες που ανέβαινε και κατέβαινε για το σπίτι του. Εκεί συνάντα την Χαρλει Κουιν και μετά από λίγες κουβέντες τον αφήνει μόνο του. Ξέροντας ότι τι έχασε πια λόγω ότι αρνήθηκε την ταυτότητα του Τζόκερ, ο Αρθουρ πιάνεται από την αστυνομία και οδηγηται στο ψυχιατρείο. Εκεί την επόμενη που παρακολουθεί την τηλεόραση, τον φωνάζουν να δει κάποιον στο επισκεπτήριο. Καθώς περπάτα στον διάδρομο ένας "συνάδελφος" του λέει ένα ανέκδοτο, τράβα μαχαίρι και τον μαχαιρώνει στο στομάχι και μετά γελά και χαρασει τον εαυτό του με το μαχαίρι στο στόμα.
Η ταινία θέλει να περάσει ένα βαθύτερο μήνυμα για τον κοινωνικό αποκλεισμό, την ματαιοδοξία της ζωής και την απογοήτευση του ερωτά καθώς και να δείξει το πρόβλημα του ιδεαλισμό και της ωραιοποίησης μέσα σε μια ερωτική σχέση.
Πηγές για την ταινία :
.jpg)
.jpg)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου